Blog

Hoe is het met jou?

Hoe is het met jou die zoveel andere mensen helpt, door jouw hulp deze andere mensen weer uitzicht biedt. Door jouw tijd en energie andere mensen weer perspectief geeft. Hoe is het met jou?

Denk jij dat jij jezelf altijd perspectief moet geven omdat je dat zelf immers als professie hebt.

‘Zwak zijn’

Is het zo dat jij niet zwak mag zijn en de behoefte mag hebben om ook een keer gehoord te worden in de dingen waar je tegenaan loopt. Sta jij jezelf toe om het zwaar te vinden om dit alle dagen te doen en er je geld mee te verdienen? Of ben je dan voor je gevoel niet geschikt voor dit vak als je jezelf dat toe zou staan?

Juist jij!

Ik denk dat je juist geschikt bent voor dit vak als jij het ook even niet leuk meer vindt, niet meer blij bent met al die problemen waar je dagelijks getuige van bent bij mensen. Met het verdriet of de worsteling van mensen waar jij getuige van bent en wat mensen met jou willen delen. Het is goed als je even de stekker eruit trekt zo nu en dan en even zelf de hulpvrager mag zijn. Even weer je eigen volledige ruimte ervaren. Jouw verdriet, jouw struggel of ding wat niet zo soepel loopt in het leven. Met zachtheid naar jezelf kijken. Jezelf omarmen en gewoon iemand vertellen wat er is. Jij weet immers als geen ander wat je dat aan helderheid en vrijheid kan bieden. Wat je dat aan energie en vernieuwde creativiteit kan bieden. En dat is dan precies wat je weer met jouw klanten kan doen.

APK!

Gewoon een APKtje zo nu en dan en gewoon naar de garage gaan als het even niet meer lekker rolt in plaats van op vierkante wielen door willen rijden ….

###

Je hoofd 8e deel van je lichaam

Gek eigenlijk, wij Nederlanders maken toch graag optimaal gebruik van dingen, we halen graag het uiterste overal uit. Hoe komt het dan dat wij eigenlijk maar 1/8e deel van ons lichaam voornamelijk gebruiken in alles wat wij doen?

Een ideaal lichaam heeft de grootte van 8 hoofden, maar wij gebruiken er maar 1! Geen wonder dat we daar ziek van worden, burn out van raken, en niet meer helder kunnen denken en in rust kunnen leven?

Baby

Waar is het vertrouwen in ons lijf gebleven wat ons alles verteld? We zijn geboren en kunnen nog geen woord praten, maar toch communiceren we de hele dag door met ons baby lijfje. Daar mogen we dan in de loop der jaren bij leren praten, maar met het leren praten leren we ook alleen nog maar om op ons hoofd te vertrouwen. En dat hoofd is nou niet helemaal te vertrouwen, namelijk dat kan je van alles wijs maken. Dat hoofd leert tactisch te denken en te manipuleren om je zin te krijgen zoals je hoofd dat wil, maar dat is niet altijd goed voor jou als mens.

Hoofdzaak

Vanuit school wordt er ook een enorm beroep gedaan op je vermogen om je hoofd te gebruiken. Je lijf gebruiken in de klas….liever niet. Stilzitten, weinig gym, handvaardigheid of andere creatieve vakken zijn er niet veel meer. We noemen mensen die niet goed met hun hoofd kunnen leren laag opgeleiden…. Kortom ons hoofd neemt een veel groter deel aan van ons lichaam en ons leven dan het 1/8e deel wat het eigenlijk is.

Gevolg?

Zou jij je dan ook voor kunnen stellen dat zo’n klein deel van je lichaam zo enorm belast wordt en de rest van je lichaam eigenlijk bijzaak is, dat je lichaam ook zoiets heeft van waarom ben ik hier nog en wat is mijn nut. Kan jij je indenken dat als je alleen maar denkt en in je hoofd alles gebeurt en je niet ervaart wat dat met je lijf doet dat je daar ziek van kan raken? Snap jij dat als jij zo je hoofd gebruikt het makkelijk overwerkt raakt, maar jij je daar niet bewust van bent omdat je die ruimte in je hoofd niet hebt en toestaat met alle gevolgen van dien?

Gestudeerd en je toch waardeloos voelen?

Merk jij dat je als hoogopgeleide ook geleerd hebt en goed bent in het veel vanuit je hoofd dingen doen. Snelle beslissingen moet nemen in je werk en het eigenlijk altijd moeten weten, altijd en overal zowel thuis als op je werk. Ben je wel eens bang dat je het niet weet? Ben je wel eens bang dat je zonder je weten eigenlijk niets waard bent? Maar weet jij dat je meer bent dan je denken alleen?

We weten zoveel meer dan we d e n k e n……

We kunnen de rest van ons lijf gebruiken, we kunnen samenwerken met ons lijf en dat is zo ontspannen. Je lijf weet het, altijd! Immers zo zijn we geboren! Zou jij de samenwerking met je lijf willen en zou jij daar tools voor willen die alleen jou helpen altijd en overal. Geen uitgebreide yoga of meditatie, nee direct uit je hoofd en in je lijf op elk moment van de dag waar je ook bent? Download dan mijn e-book met 10-tips om uit je hoofd te gaan en in je lijf, jouw ontspanning.

###

Het fundament is niet goed….koop jij dat huis dan?

Veel mensen die op een professionele wijze andere mensen helpen hoor ik wel eens zeggen dat ze er eigenlijk best moe van worden van het werk wat ze doen. Ook al vinden ze het erg leuk werk en hebben ze er bewust voor gekozen om dit te doen. Of hulpverleners in de jeugdzorg met hartklachten, ze zijn er erg veel. Ze doen hun werk letterlijk met hart en ziel.

De scheuren merk je altijd….op den duur

Deze mensen hun fundament gaat scheuren vertonen. Mensen met een eigen bedrijf merken dat door dat ze minder klanten krijgen, voor hun gevoel harder moeten werken om hun geld te verdienen, ze niet meer in een soort van stroom zitten. Mensen in loondienst merken dat aan hun gezondheid, hun werk plezier en mogelijk ook in de omgang met hun collega’s. Dingen veranderen en niet op een leuke manier.

Maar zeg nou zelf, als jij een huis wilt kopen en het fundament blijkt niet in orde te zijn, ga jij dan tot koop over?

Vraag je lijf maar!

Een raar voorbeeld denk je? Nou zeker niet. Jouw gezondheid, jouw passie, jouw fitheid en jouw flexibiliteit zijn jouw fundament in alles wat je doet in dit leven. Dus als er iets niet goed gaat op het gebied van je eigen bedrijf of van je werk, is er werk aan de winkel! Waar zorg jij niet goed voor jezelf mag jij je dan afvragen en wat heb je nodig! Je zal zien als je merkt waar je dingen anders mag doen (en die antwoorden zijn er! Vraag het maar aan jezelf of letterlijk aan je lijf), je fundament weer stevig is en je business weer gaat aantrekken en het op je werk ook anders gaat.

Als jij zorgt voor jouw fundament, dan komt een ander om erop te bouwen!

###

Welk verhaal geloof jij?

Het is gewoon karma, alles is kapot, ik heb geen leven meer……zei mijn klant. Haar soort van relatie zoals ze het noemde, was geëindigd doordat iemand anders met haar vriend een relatie wilde. Haar baan had ze zelf soort van beëindigd omdat de werkrelatie behoorlijk verstoord was geraakt en haar woonsituatie was werk gerelateerd, dus dat hield dan ook op te bestaan. Ze had vakantie genomen om alles even op een rijtje te zetten en vooral om de stress heel erg te verminderen. Net toen haar stress weg leek en ze aan het genieten was van een paardrij tocht en aan het overdenken was hoe fijn ze het had gebeurde er iets bij de paarden achter haar waardoor haar paard op hol sloeg en ze over het paard en over haar rug op de grond is gevallen. Een ongeluk waar ze behoorlijk gebutst, onthutst en met een hersenschudding uit kwam. De traumahelikopter was er aan te pas gekomen en in het ziekenhuis is ze helemaal doorgelicht. Een heftige ervaring voor haar. Na deze ervaringen op een rij dacht ze dat alles in haar leven kapot was en zij geen leven meer had.

Geen beweging

Het effect was dat ze niet meer van de bank kwam, geen beweging meer had, veel op achter haar laptop en mobiele telefoon zat en niet meer voor zichzelf ging zorgen. Geen zin in eten en niet weten wat te eten. Letterlijk en figuurlijk kwam ze niet meer in beweging.

Zo kwam ik haar tegen. Ik vertelde haar dat dit een enorme ervaring voor haar zou zijn geweest en dat het leven haar erg aan het uitdagen was. Ook legde ik haar uit dat wat ik nu van haar kreeg een heel negatieve kijk op zaken is. Ik vroeg haar wat dat met haar deed, of ze daar blij van werd. Nou dat was een rare vraag en nee natuurlijk werd ze daar niet blij van. Ik legde haar uit dat je er ook anders naar kon kijken waar ze wel blij van kon worden en wat haar niet het gevoel gaf dat haar leven over was, maar dat het misschien een uitnodiging was om te kijken naar wat ze mocht veranderen in haar leven.

Wat mocht ze ook zien?

Zo zijn we samen aan de slag gegaan. Haar relatie was eigenlijk al niet een echte relatie en iets waar ze wel in aan het vluchten was. Ze baalde dat ze dat niet meer kon doen, maar eigenlijk moest het ook een keer stoppen. Op haar werk was ze al lange tijd behoorlijk over haar grenzen gegaan zowel lichamelijk als mentaal en was dit toch eigenlijk niet waar ze in combinatie met haar school zich goed bij voelde. Waar ze woonde was het totaal niet rustig en fijn, maar daar zomaar afscheid van nemen kon ze ook niet. Dat werd nu ook voor haar geregeld. Het ongeluk had haar veel tijd en ruimte gegeven om dit alles eens goed te overdenken en om rustig alles af te kunnen sluiten en te verhuizen. Zodoende kreeg ze eigenlijk de ruimte voor een nieuwe start.

Ze was blij! Ze voelde zich een stuk energieker en had weer zin in dingen. Tja ik heb niets gedaan alleen samen met haar gekeken naar de andere kant van het verhaal.

Verhaal dat is precies wat het is en hoe jij het verhaal jezelf verteld is hoe je je vervolgens gaat voelen. Wil jij jouw verhaal ook anders zien/horen/ervaren en lukt je dat niet?

Dat kan jij ook!

Mail mij, dan kijken we er samen naar en zorg ik dat ook jij met een positief verhaal de deur uitgaat!

###

Boos zijn wat is dat eigenlijk?

Ik ben boos, jij bent boos, wij zijn boos…….maar hoe doen we dat eigenlijk? Boosheid, zo bekend dat iedereen weet wat je ermee bedoelt, maar als je vraagt waar voel je die boosheid dan in je lijf dan komt er zelden een antwoord.

Emotie

Wat is boosheid eigenlijk? Boosheid is een emotie. Een emotie die vaak naar buiten wordt gekeerd of naar binnen wordt gekeerd, maar zelden mag zijn zoals het is. Omgaan met boosheid is lastig, zeker als we niet voelen waar we boos zijn en dus ook niet in staat zijn om te ervaren wat maakt dat we boos worden om iets of op iemand. Vaak mogen we niet boos zijn van onszelf want boosheid is een zeer ongemakkelijke emotie. We weten eigenlijk niet wat we ermee aan moeten.

Krachtige energie

Boosheid is een emotie die ook vaak een emotie oproept. Daarnaast is boosheid ook een krachtige emotie. Een emotie die als hij goed doorvoelt wordt als een enorme energie boost ervaren kan worden. Veel mensen die moe zijn, zouden uit kunnen gaan reiken naar de boosheid in hun lichaam. Boosheid kan zich als een zware energie in je lichaam vast gaan zetten wat zo ver kan gaan, dat mensen door gebrek aan energie niet meer in staat zijn hun dagelijkse dingen te doen.

Functie?

Waarom worden we boos. In eerste instantie heeft boosheid natuurlijk een functie. Als wij niet boos worden kunnen wij enorm over onze eigen grenzen heen gaan, wat allerlei gevolgen kan hebben. Het is dus eigenlijk een soort beschermingsmechanisme. Daarnaast is boosheid een uitnodiging om te voelen bij jezelf wat er aan de hand is, waar je bij jezelf over je grens gaat…………dus niet zoeken bij de ander………dat is raar. Boosheid is een signaal dat we op het moment dat we boos worden geconfronteerd worden met een blokkade in onszelf. Een blokkade is iets wat we opgeslagen hebben een keer op een moment dat we met iets geconfronteerd zijn waar we niet van wisten hoe ermee om te gaan. Dit kan op bewust of onbewust niveau plaatsvinden.

Spiegel….

Vaak denken wij dat boosheid komt door iets of iemand buiten ons, maar zo is het niet. Iets of iemand maakt ons boos. Het feit dat het ons boos maakt betekend dat wij op dat gebied iets uit te zoeken hebben. Stel ik word boos op mijn dochter omdat ze zich in mijn ogen veel te weinig inzet voor haar school. Haar cijfers zijn minimaal en de kans dat ze blijft zitten is best aanwezig. Maar waarom word ik daar boos van? Het is haar school, haar leven, haar jaar wat ze over moet doen, toch? Nee, ik ervaar dat anders. Ik zie een kind wat intelligent is en wat zich enorm gaat vervelen als ze zou blijven zitten, wat dan misschien de verkeerde mensen gaat ontmoeten en in mijn ogen foute keuzes gaat maken, ik zie dat ze dan helemaal onhandelbaar is thuis en niet te sturen is en ik begrijp niet waarom ze niet over wil, ik zou daar erg hard voor werken. Dat heb ik vroeger immers ook gedaan, hard werken en dan toch nog blijven zitten. Dus wat is eigenlijk mijn boosheid? Mijn gevoelsmatig onbeloonde hard werken van vroeger en de angst dat ik nog meer moeite krijg in de omgang met mijn dochter. Dit is dus mijn boosheid die mijn dochter nu ontvangt. Ze spiegelt mij in mijn eigen dingen en ik heb daar op dat moment geen zicht op.

Heel bekend onbekend 😉

Zo zijn er nog veel meer voorbeelden te noemen. Het mooie is dat we allemaal boosheid kennen, het meest prachtige is dat we er ook mee aan de slag mogen om onszelf en daarmee de mensen om ons heen nog beter te begrijpen. Boosheid is oké, als je jezelf en anderen er maar niet mee schaadt! Zoek je boosheid op, accepteer je eigen boosheid en ga ermee aan de slag. Leer en wordt nog energieker!

###

In 2016 terugkijkend op 2015 ….

4 januari 2016 de vakantie is voorbij, de sneeuw waar iedereen rond kerst een beetje naar uitkeek is vanmorgen gevallen. Daarmee is iedereen letterlijk rustig weer aan het werk en naar school gegaan. Het normale leven gaat weer beginnen. Voor mij een moment om eens terug te kijken op het afgelopen jaar.

2015
Een jaar waarin ik mijn bedrijf officieel ben gestart en verscheidene kinderen en volwassenen heb mogen begeleiden bij het verkennen en bewandelen van hun levenspad. Zo heb ik kinderen ontmoet die enorm last hadden van pestgedrag op school. Waarbij ze toch zo dapper waren om hun eigen kracht te gaan herkennen en erkennen om een soort beschermingsschild om zichzelf te plaatsen waardoor de pester eigenlijk geen kans meer krijgt. Letterlijk in je eigen kracht gaan staan.

Een kind ging van school door het pesten van een ander en is daarmee een compleet ander leven gaan leiden. Dat kind kon dat pas ‘ontvangen’ (accepteren) nadat deze keus  heel erg bewust werd gemaakt en niet gevoelsmatig als veroorzaakt door de pester.

Iemand die na een jaar toch besluit de studie weer op te pakken, weg te gaan uit het huis van haar vriend om op zichzelf te gaan wonen omdat dat dat veel beter voelt en de relatie dan ook een eerlijke kans krijgt. Een oprecht besluit om op eigen benen te gaan staan.

Mensen die zo’n moeite hebben met het feit dat ze geen werk kunnen vinden merken toch dat elke afwijzing nieuwe informatie in zich heeft waar je wat mee kan en wat je weer sterker kan maken. Dat een afwijzing niet een afwijzing van jou als persoon is. Dat de afwijzing dus eigenlijk een signaal is om te gaan voelen of dit wel de weg is.

Ik heb ontdekt dat oud zijn ook eigen verantwoordelijkheid met zich meebrengt en je nog steeds een onderdeel van de maatschappij kan zijn. Dat is echt een keuze en niet altijd alleen afhankelijk van de bereidwilligheid van mensen om je heen.

Voorbeelden van mooie stappen
Even een paar voorbeelden van mensen die een indruk op mij gemaakt hebben door de mooie stappen die ze voor zichzelf gezet hebben. Zo heb ik genoten van iedereen die ik heb mogen begeleiden en die het vertrouwen in zichzelf en mij hadden om met zichzelf aan de slag te gaan.

Momenteel zit ik in de eindfase van mijn afronding van de Opleiding tot professioneel begeleider van de Innerlijke Bevrijding. Hiervoor doe ik op verschillend gebied (werk, inkomen, relatie, gezondheid, bijdrage/spiritualiteit) sessies met mensen. Heel vervullend om te zien wat dit soort sessies bij mensen wakker maakt en wat het voor mensen kan doen. Mensen die letterlijk in contact met zichzelf komen en merken wat het ego is en wat het ego met ze doet en wat voor beslissingen ze daardoor nemen en dat ze dat eigenlijk helemaal niet willen. Mensen die helderheid krijgen op wat gebeurtenissen in het leven eigenlijk echt zijn dan alleen het pijnlijke verhaal wat zich keer op keer in het hoofd afspeelt.

Wens
Mooi dat ik dit begonnen ben en fijn dat ik jullie hierin ben tegengekomen. Ik hoop nog velen van jullie tegen te mogen komen dit jaar. Dat een ieder in lichtheid, liefde en rust zijn pad mag bewandelen.

Fijn nieuwjaar, een harte groet van mij.

###

Maak je niet dik!

Dik zijn: wat is dat en waarom is dat voor veel mensen een gespreksonderwerp? Ik ervaar veel oordelen om mij heen over dik zijn. Mensen die dik zijn, zijn van binnen hetzelfde als mensen die niet dik zijn. Daarnaast wat is dik en wat is dat niet. Wie stelt die regels? De gewicht regels die aangeven dat je bij een bepaald overgewicht obesitas hebt? Maar bovenal: hoe kijken mensen naar zichzelf als ze dik zijn, of dikker dan de gemiddelde mens?

Mijn dochter (7) is in mijn ogen niet dik, maar heeft nog lekker kindermolligheid. Die wordt nu al geplaagd tijdens het omkleden met gym. Laatst prikte een (dunner) meisje bij haar borst en zei dat ze al dikke tieten heeft. Dik zijn is anders blijkbaar.

Zelf kom ik uit een gezin met een moeder die een behoorlijk overgewicht heeft. Ik ben dan ook opgegroeid met diëten. In mijn volwassen leven heb ik dit meegenomen en ben vaak het gevecht (dat was het letterlijk) met mijn gewicht en mijn lijf aangegaan. Het ene dieet na het andere. Geen verrassing zal het zijn dat iedere keer na een wat ‘slankere’ periode de dikkere periode extra dik terug kwam.

Daarbij ook wel het passende gevoel. Het gevoel van mijzelf niet mooi vinden, mijzelf zwak vinden, een hekel hebben aan mij. Wat een verdriet, wat een eetbehoefte, wat een kilo’s. In mijn pogingen om wat aan mijn lijf te doen ben ik ook de beweging en de sportschool op gaan zoeken. Verplicht, want er moest iets aan dat lichaam gebeuren.

Eventjes leuk omdat ik ervaarde dat er wat met mijn lijf gebeurde, maar al gauw kwam het gevoel van ‘wat doe ik hier, ik heb geen zin, ik voel mij niet prettig op die sportschool’. Mijn dik of dun zijn is afhankelijk van mijn bezoekjes aan de sportschool; ik ben afhankelijk. Daar was het weer: dikke weerstand op zo’n manier van bewegen en leven.

Zo ook met eten. Eten is een groot sociaal gebeuren in onze maatschappij. Zeg dat je niet gaat eten en je krijgt de nodige reacties van mensen. Zeg dat je met een verjaardag liever geen taart wilt en je wordt al gevraagd naar je soort dieet en of er wordt je toch wel opgedrongen om een stukje te nemen want het is niet gezellig als je dat niet wilt. Tenslotte is het slecht voor ons allemaal.

Lui en gezellig
Al met al heb ik het behoorlijk moeilijk gehad met dik zijn. Tot op een gegeven moment ik mij afvroeg waarom het bij mij zo was. Wat is mijn mening dan over mijn lijf en mijn mening over wat dik is en wat niet en wat is mijn oordeel op dik zijn. In mijn ogen waren dikke mensen lui (precies ik verweet mijzelf lui te zijn), in mijn ogen waren dikke mensen gezellig. Dus als ik niet eet en dik ben, ben ik niet gezellig. In mijn ogen waren dikke mensen minder oké, presteren minder, minder slim,etcetera. Tja, dat gold dus allemaal ook voor mijzelf. Dikke mensen kunnen niet bewegen en krijgen als ze dat wel doen heel snel blessures. Check, bewegen was dus ook voor mij uit den boze.

De daarop volgende vraag die ik mijzelf ging stellen was: Wie hou ik nu eigenlijk voor de gek? Moet mijn lijf voldoen aan wat anderen vinden of moet ik zelf blij zijn met mijn lijf? Uuuuh, ja dat antwoord was makkelijk, ik wil wel blij zijn met mijn eigen lijf.

Maar wanneer ben ik dan blij met mijn eigen lijf en dus niet noodzakelijk wanneer een ander het is 😉 Daar kwam het inzicht dat ik eerst maar eens moest gaan accepteren wat er was met mij en mijn lijf. Accepteer ‘ik ben dik!’ En ik wil blij zijn met mijzelf. Zo ben ik mijn pad gaan bewandelen in acceptatie naar mijn lijf, in de hoop een lijf te mogen gaan ervaren waar ik de dingen mee kon doen die ik wil doen en mij daar goed bij voelen, ongeacht de maat en wat anderen daarvan zouden vinden.

Bewegen
Bewegen vind ik leuk, maar buiten èn op een manier die mij past. Niet verplicht naar een sportschool. Ik ben gek op de natuur, ik mag graag fietsen en ik mag graag wandelen. Hoe kan ik daarin mijzelf en mijn lijf zien. Dit heeft geleid tot de aanschaf van onze hond Jerry. Drie keer per dag moet dit beestje uit en het liefst met een lekkere lange wandeling. Heerlijk ook dat je soms een extra grote wandeling kan maken. Goed voor hond en baas. Dit was de eerste juiste beslissing in het zorgen voor mijzelf (en mijn gezin 😉

Ik kon altijd jaloers kijken naar mensen die hard gingen lopen. Tja dunne mensen……met alle oordelen die daaraan vast zitten als fit, gezond, anders dan ik. Jaloezie, weet ik inmiddels, is een kwaliteit in jezelf die nog niet geleefd wordt. Mijn overbuurman is behoorlijk sportief, maar goed zachtzinnig met het lijf. Bewegen is goed, maar wel afgestemd. Een combinatie die mij wel beviel. Ik heb hem mijn probleem voorgelegd en gevraagd of hij mij wilde helpen om dit hardlopen met mijn lijf op te pakken.

Zo gezegd zo gedaan. Geen oordopjes met muziek of programma’s in mijn oren. Nee, ikzelf en de geluiden van de natuur en het leven om mij heen. En, heel belangrijk: het voelen wat het hardlopen met mijn lichaam deed. Waar voelde ik wat, wat is er nodig. Het gaat mij niet om hoe lang ik hardloop of om hoe ver ik hardloop, maar om het feit dat ik het doe.

Dit heb ik zelf uitgebreid met het doen van wat spieroefeningen tijdens en na het hardlopen. Het resultaat is een fijne conditie, een soepel lijf en bovenal een zeer goed gevoel.

Een aantal jaren geleden ben ik hieraan begonnen en zo ook voelde ik steeds meer de behoefte om anders te gaan eten, om bepaalde dingen veel minder te eten of helemaal niet meer. En ja hoor zeker zit daar geregeld nog een keer een gebakje of wat chips of patat tussen. Dat zijn dingen die er nu eenmaal bij horen en ze afzweren voelt voor mij nog niet noodzakelijk.

Motivatie
Het mooie is dat de motivatie om eten wel of niet te eten nu uit mijn eigen gevoel van mijn lijf voortkomt. Dat bewegen voelt als iets wat ik nodig heb en waar ik blij van word in plaats van iets wat moet. Ben ik kilo’s afgevallen, wat je vaak na het lezen van dit soort verhalen ziet en hoort? Nee. Ik ben wel wat kwijt, maar in essentie ben ik nog steeds dik. Ben ik blij met mijn lijf en fit en gezond. Volmondig ja! Bovenal is mijn motivatie om dingen te doen niet meer mijn hoofd die zegt dat ik dingen moet, maar mijn lijf die aangeeft dat er dingen nodig zijn. Een heel verschil!

Dus loop jij ook te stoeien met je lijf en wil je niet horen dat je kilo’s moet afvallen?

Sla je armen om jezelf heen en ga kijken wat er nodig is om jezelf te accepteren hoe je bent. En nee, niet met stiekem in je achterhoofd dat je dan wel af zult vallen. Vind je het moeilijk om jezelf deze vragen te stellen, of om bij jouw antwoord te komen? Neem dan contact met me op. Ik help je er graag mee!

Niks mis met dik zijn!

(Dit stukje gaat over dik zijn omdat ik vanuit mijn eigen ervaring praat. Ik realiseer mij goed dat dit andersom net zo geld voor mensen die dun zijn of anders met hun lijf lopen te stoeien en daar enorm tegen aanlopen. De essentie is dat er acceptatie ervaren mag worden van het lijf hoe het nu is en van daaruit verder gaan kijken.)

###

Potverdikkie

Hoe werkt dat toch……. en eigenlijk weet ik het antwoord ook wel.

Terug van vakantie. Het was een prachtige vakantie, mooie natuur gezien, gehoord en gesnoven. De autorit heen en terug goed geregeld met overnachtingen. Alles leek goed afgestemd voor elkaar……

Bekaf en opgezwollen

Toch ben ik bekaf terug gekomen van vakantie. Dat niet alleen, mijn lijf voelt opgezwollen, ik heb last van een grote aambei, ik heb een schimmelinfectie tussen mijn tenen en mijn menstruatie verloopt ineens anders dan anders. Mijn lijf geeft veel signalen dat het niet goed gaat…….

Potverdikkemie

dit wil ik niet. Hier baal ik enorm van. Hier is actie nodig! Vroeg naar bed, geen suikders meer en een minimale hoeveelheid aan koolhydraten. S’ochtends weer aan de yoga en meditatie. Met de hond lekker lang buiten lopen. Veel groente eten en extra vitamine C. Met een paar dagen voel ik me weer fitter worden en kom ik weer thuis in mijn lichaam. Mijn creativiteit gaat weer stromen.

Dan komt bij mij de vraag, hoe is dit nou eigenlijk allemaal zo gekomen. Ik herken oude patronen, maar die duiken op als ik mij niet goed voel. Hoe is dit dan gegaan?

Het buitenland

Voor het eerst ging ik met mijn gezin naar het buitenland op vakantie en voor het eerst zonder mijn oudste dochter. Behoorlijk anders dan anders want we gaan al jaren naar Terschelling op vakantie. We wilden wat anders en zo gingen we dus naar La France! 900 km met de auto en mijn oudste dochter heel ver bij mij vandaan.

Snoep

We gingen snoep kopen voor onderweg. Signaal 1 dat doe ik al jaren niet meer. Op de heenweg gingen we bij Van de Valk uitgebreid ontbijten, ook iets wat ik eigenlijk nooit meer doe. Voor onderweg weinig te eten mee, dat voelde fijn. In de auto hadden we niet veel bagage, wat fijn voelde. Zo konden we makkelijk onderweg de achterklep gewoon open en dicht doen om dingen te pakken, zonder dat we daar moeite mee hadden omdat het zo propvol zou zitten.

Beschermcel

Het is een lang stuk rijden en de verveling sloeg toe. Ik ging snoepjes eten. Dit was het begin van een oud patroon waar ik lang geen last meer van had. Ik bemerkte dat het best spannend was zo’n reis. Ik had veel gehoord van mensen die in hun vakantie wat was overkomen in het buitenland. Ik besloot een beschermcel om ons heen te visualiseren. Dat gaf wat rust en voelde goed.

Verdrietig…

voel me en ook schuldig. Met mijn oudste ben ik nooit naar het buitenland geweest. Ze heeft pddnos en de vakanties met haar waren zwaar. Het was altijd weer even zoeken hoe we daar voor haar en voor ons een fijne vakantie van konden maken. Het buitenland kwam daar totaal niet in voor, Terschelling was daar al uitdaging genoeg in. Maar ja nu woont ze niet meer thuis en ga ik wel naar het buitenland. En naar een plek waarvan ik zeker weet dat ze het enorm leuk zou vinden. Veel natuur, lekker met de hond spelen en rondneuzen. Ik mis haar. Ik snap mijn keus hierin, maar toch voelt het erg dubbel.

Hoe zal het daar zijn. Gaan we de boodschappen op tijd kunnen regelen en zijn er winkels in de buurt? Eigenlijk best spannend.

Patroon

Een flinterdun patroon is in werking getreden, maar wel een stevig patroon. Dat patroon gaat gepaard met mijzelf uit het oog verliezen en niet meer goed voor mijzelf zorgen. Ik kon daar ook nog eens slecht slapen op de bedden die daar stonden. Ik kon niet comfortabel zitten, behalve op de bank. Ik ben geen bank zitter ;-( Er wordt daar veel brood gegeten, iets wat ik al lang niet meer zoveel doe. Ik lust het wel, maar ben dat deels afgeleerd. Kortom weinig gezond eten en veel vul eten gegeten. Ik ervaarde dat dit alles ten koste ging van mijn bewustzijn. Ik werd boos op mezelf en ging mezelf afvallen. Ik liep in mijn hoofd op mijzelf te mopperen.

Bamm ruzie in huis

Tja en daarna bleef een confrontatie met mijn man natuurlijk ook niet lang uit. De bellen rinkelden, het was tijd om hier wat aan te gaan doen. Dus even tijd voor mijzelf genomen, met de hond gaan wandelen en gaan voelen. Ik zorg voor mijzelf, dat voelde niet heel sterk. Ik heb geaccepteerd dat het eten even is zoals het is. Ik heb losgelaten dat mijn dochter niet bij ons was. Ze mocht mee, maar wilde dat niet. Ze had spijt daarvan, maar durfde ook niet. Haar proces, ik mag het liefdevol aanhoren maar hoef er niets mee te doen. De zoetbehoefte mag er gewoon even zijn, daarbij voel ik ook het vertrouwen dat dit ook weer zal veranderen. Hier is alles even anders en dan is het logisch dat je op oude patronen terug valt. Het feit dat ik dit zie maakt dat ik mij erg dankbaar voel. Ik weet wat ik thuis kan doen om weer goed voor mijzelf te zorgen en ik vertrouw erop dat dat ook gaat gebeuren.

Voornemen

Thuis met alle gemak en motivatie weer alle goede gewoontes opgepakt en ik voel letterlijk mijn bewustzijn groeien. Mijn creativiteit stroomt als nooit tevoren en ik voel mij enorm in mijn kracht staan. Ik heb weer wat geleerd. Mijn eerst volgende vakantie wordt er een met mijn gewoontes!

###